Verslagenheid bij muzikanten door langdurige lockdown

Auteur
Martin Krewinkel

Mijn naam is Martin Krewinkel, oudere jongere en in mijn vrije tijd muzikant. De redactie van uw favoriete krantje heeft mij verzocht iets te vertellen over hoe ik de tijd waarin wij nu verkeren beleef. Ik mag inderdaad van geluk spreken dat ik voor mijn levensonderhoud niet afhankelijk ben van inkomsten uit de muziek. Muziek maken is vooral leuk om te doen en geld verdienen vind ik daarbij geen prioriteit. Voor veel collega-muzikanten ziet het echter heel anders uit. Want was het voorheen al niet echt een vetpot te noemen, sinds begin vorig jaar is er al helemaal geen droog brood meer mee te verdienen.

Lockdown, letterlijk: iedereen in de cel. Zo erg is het gelukkig (nog) niet, maar al bijna een jaar zitten we met een opgelegde beperking van onze bewegingsvrijheid. We kunnen het hebben over de zin en onzin hiervan, maar niemand kan anders dan toegeven dat het er niet gezelliger op is geworden. Integendeel! Het lijkt alsof alles wat het leven leuk maakt onderhand verboden is. En terwijl de kleine ondernemer en de horeca in toenemende mate de rolluiken definitief naar beneden laten zit ook de muzikant op het droge. Concerten worden afgelast of uitgesteld, feesten en partijen zijn taboe en zelfs bruiloften worden verschoven. Wat de muzikant rest is in zijn eentje op een markt, een brug of straathoek gaan staan en solitair muziek maken in de hoop dat het niet al te geweldig klinkt, want dan zou je mogelijk een te grote groep te dicht op elkaar staande muziekgenieters om je heen verzamelen en dan riskeer je met zijn allen ook alweer een boete.

Ook een volksfeest als Carnaval moet er aan geloven en dat is voor een grote groep bijzonder zuur, want daar leef je een heel jaar naar toe. Het is dit jaar dat velen met een enorme kater zullen zitten zonder één druppel alcohol te hebben gehad. En dan doet de gemeente, in ieder geval Kerkrade, er nog een flinke schep bovenop door de subsidiekraan voor de carnavalsverenigingen tot een beknellend restpercentage dicht te draaien. Alles voor het behoud van onze cultuur?

Maar een onvrijwillige opsluiting biedt ook voordelen. Als muzikant, in ieder geval in mijn geval, krijg je de tijd om zaken die al jaren liggen eindelijk eens op te nemen, nieuwe dingen te schrijven en te werken aan nieuw repertoire. Samen met dochter Fiona wordt onder de naam QSQ2² (kesketoe toe) gewerkt aan een doorstart, er wordt geoefend aan repertoire voor Häusj/Huisj en Nit Nuuks en ook  ’t Jód Tsimmer wacht net als iedere andere muzikant en band met smart op de bevrijding. In Kerkrade liggen al plannen voor een knallend bevrijdingsfestival in de week. Laat “Open Up” maar komen!

Martin Krewinkel